WK Mixed Team Relay Hamburg

Voor alles een eerste keer! Vandaag voor mij de eer om een blog te schrijven, en laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: Afgelopen weekend werd het Wereld Kampioenschap Mixed Team Relay Triathlon gehouden in Hamburg. Dat verklapt natuurlijk al één en ander over wie ik ben. Een triathlete die zich vooral richt op de Olympische disciplines. Jazeker, meervoud, want in 2020 in Tokio zal naast de individuele Olympische afstand (1,5km zwemmen, 40km fietsen, 10km lopen), ook een soort estafette worden gehouden waarbij twee dames en twee heren achter elkaar een minitriathlon doen. Afgelopen weekend dus het WK daarvan!


Het begin van afgelopen week stond vooral in het teken van herstellen. Maandag kwam ik terug uit Montréal, Canada, waar ik een individuele sprint triathlon op het programma had staan. Een wedstrijd uit de World Triathlon Series, dat eigenlijk de WK-serie binnen de korte afstand triathlon is en daarmee van het hoogste niveau. Tevreden met een 14 plaats daar, kon ik gretig uitkijken naar het weekend. Op woensdag en donderdag stonden er nog een paar kwaliteitstrainingen op het programma en op vrijdagochtend vertrokken we met de teamNL- bus naar Hamburg. Een prima reisdagje met aan het einde van de dag nog een korte parkoersverkenning op de fiets. Zaterdag een zwem-, fiets- en loopdagje, maar alles kort en op gevoel. We sloten de dag af met een pastaparty en een teambespreking. Op naar zondagochtend!

Fb Img 1562573817191

Race Day!

Om 6 uur ging mijn wekker. In onze nieuwe teamopstelling start ik als eerste dame en geef na 300 meter zwemmen, 7 kilometer fietsen en 1,6 kilometer lopen over aan Marco Van Der Stel. Marco geeft na zijn minitriathlon dan over aan Rachel Klamer en als afsluiter hebben we Jorik van Egdom. Na een rustig ontbijtje bestaande uit zes witte boterhammen met plakjes banaan, grijp ik met een bidon Iso Pro bij de hand de laatste spullen bijeen en plak de tatoeages op mijn armen en benen; nummer 7-A. Om 8 uur vertrekken we als team naar de Venue waar alles samen met het team gedaan wordt. Op de foto, pakjes en nummers checken en vervolgens de wisselzone klaarmaken. Het is een redelijk koude ochtend, dus was het belangrijk om goed warm te worden én te blijven. Ik fiets 10 minuutjes op de roller en zwem vervolgens 15 minuutjes goed in, in het redelijk frisse water. Het is 18.4 graden, dat betekent dat er met een wetsuit geracet wordt. Voor goede zwemmers is dit meestal een klein nadeel. Het is lastiger om het veld wat uit elkaar te trekken, doordat iedereen beter mee kan drijven en mindere zwemmers meer voordeel hebben van het verhoogde drijfvermogen dat een wetsuit je geeft. Ik ben één van de beste zwemsters, dus baalde wel een beetje van deze watertemperatuur, maar er is niks aan te doen!

On your marks...

Om 9.20 worden we als teams verwacht voor de Line-up, waar alle teams in volgorde van de Wereldranglijst worden opgesteld. In Hamburg zijn er per team 2 jonge fans die aan het handje mee mogen lopen door de wisselzone. Met een jochie die zijn ogen niet kon geloven, liep ik met mijn team richting de start. Daar gaf ik mijn laatste kleding af en koos een plekje op het startponton. Om 9.30 klonk het startsignaal. Ik had een prima duik, maar zoals verwacht kwam ik niet echt weg. Het zwemmen werd een kleine overlevingssessie. Geen toponderdeel zoals je normaal van mij kunt verwachten. Ergens rond plekje 5 kom ik het water uit en jaag de eerste kilometers op de fiets het kopgroepje van vier achterna. Tevergeefs, zelfs toen Amerika en Canada bij me aansloten. Amerika was sterk op de fiets en uiteindelijk wisselden we toch vrijwel direct achter de kopgroep. Ik had een snelle wissel, waar ik mijzelf mee verbaasde en liep als vierde de wissel uit. Dus eigenlijk toch terug in de kopgroep!

"Neem maar het initiatief!"

Ongeveer een kwart van de ronde liep ik achter de Australische dame, waarmee we bij een keerpunt België inhaalden. Daar kwam het moment dat ik twijfelde of we wel hard genoeg liepen. Het versnellen na het keerpunt ging niet heel hard en ik besloot er wel wat meer snelheid achter te zetten. Een enthousiaste coach riep: “Neem maar het initiatief!”. Dit is wat ik dus eigenlijk al van plan was. Niet erg gebruikelijk voor mij, als goede zwemster en fietsster, maar meestal toch een wat mindere loopster. Maar op deze korte afstand kan ik goed meekomen. Ik liep naar positie twee. Vijf seconden voor mij liep het Duitse team, maar dat ging me niet meer lukken. De tweede plaats hield ik wel en zo gaf ik als tweede door aan Marco.

My time to watch...

We lagen goed in de race en ik was erg tevreden met mijn race, ondanks dat het niet verliep zoals ik had verwacht of van tevoren had gehoopt. Altijd blijven geven! Nu uithijgen en de bloedsmaak in mijn keel wegspoelen met de herstelshake van Born. Marco legde een sterke heat af, maar helaas kwam er een grote groep bij elkaar op de fiets en moest Marco een gaatje laten tijdens het lopen. In de heat van Rachel werd er in de groep goed samengewerkt en zij kon niet meer terugkomen om mee te strijden voor de medailles. Jorik legde ook een sterke race af en finishte ons team op de 8e plaats. Lang niet slecht en we hebben allemaal een goede race neergezet. Met dit spectaculaire onderdeel kunnen de kleinste onderdeeltjes een groot verschil maken in de einduitslag, dat maakt het wel extra speciaal en spannend. De race is echt pas besloten bij de finish. Met deze plaats blijven wij in ieder geval op plek 7 staan op de Olympische ranglijst, wat betekent dat we nog steeds op kwalificatie voor de Spelen staan!

Fb Img 1562573847432

Voor mij volgt nu een wat pittiger trainingsweekje en dan vertrek naar Edmonton om daar met het team aan de start te staan voor de volgende Mixed Team Relay in de WTS serie!


Met veel dank aan Tommy Zaferes voor de foto's, thanks!
P.S. Wij mochten starten met de roze badmuts. ;)

Reacties

13 jul. 2019
Maya Kingma.
Maya je hebt alles mooi weergegeven. Je bent een Topper. Op naar Tokyo.