Wat is een gravel bike?

Een gravel bike, wie heeft het buzzwoord nog niet horen vallen. De fietsindustrie is in de ban van de gravel bike. De uit Amerika afkomstige term spreekt voor velen tot de verbeelding of prikkelt op zijn minst de nieuwsgierigheid. Maar wat is het nu precies?

Vele zullen een gravel bike bestempelen als een cyclocross fiets of een racefiets met dikkere banden. In werkelijkheid is het geen van beide. Een cyclocross fiets heeft immers een veel agressievere geometrie is is bedoelt voor 1 uur racen. Een gravel bike is net als een racefiets voor langere afstanden maar dan via de weg die jij wil, toch dat gravelpad op of die afkorting door het bos, het kan allemaal.

Amerika vs Europa

Zoals de meeste trends liggen de roots van de gravel bike ook in Amerika. Echter is het hier ontstaan door een aantal redenen en is het volgens velen niets nieuws onder de zon en rijden ze al tientallen jaren met vergelijkbare fietsen. In sommige Amerikaanse staten zoals bijvoorbeeld Minnesota is het in de winter steenkoud en bijgevolg zouden veel asfalt wegen het begeven onder deze barre omstandigheden. In plaats daarvan bestaat een groot deel van het wegen netwerk er uit zogenaamde gravel road. Goed bestand tegen de barre wintertijden en wanneer de weg teveel putten en onregelmatigheden vertonen worden ze eens glad getrokken. Aan de andere kant voelen veel race fietsers zich onveilig op de Amerikaanse wegen vanwege de automobilisten en zoeken ze heil in meer afgelegen en off-road wegen. Als tegenhanger is de Mountainbike door de jaren heen steeds extremer geworden en zien we vooral veel enduro en trail fietsen. Een grote kloof met de racefiets dus, die door de gravel bike gedicht wordt.


In Europa heeft de trend niet altijd dezelfde oorsprong als in Amerika, al speelt veiligheid in landen als Spanje ook wel een rol. Maar wij zien het eerder als een verrijking een uitbreiding van de begane wegen en een drang naar avonturen, belevingen. We zien steeds meer Europese gravel events de kop op steken, vaak zelfs in de vorm van meerdaagse events waarbij bikepacking een onderdeel van het event is. Je eigen tentje, eten en spullen meenemen en 's avonds rond het kampvuur met een biertje de belevenissen van de dag overlopen. De sfeer is anders dan in de racefiets scene, het leunt in dat opzicht meer aan bij de Mountainbike scene en er zijn niet zo'n strikte regels, bier en Whisky zijn eerder regel dan uitzondering en ook op het gebied van fietsen en materiaal is het niet anders...


Wat maakt een gravel bike?

Wanneer we kijken naar een gravel bike zien we ook dat er geen echte regels of conventies zijn. De setup van een fiets is vaak nauwkeurig gekozen op basis van het gebruik. Een pure Amerikaanse gravel bike is anders dan een Europese gravel bike voor 3-daagse bike parking rit. We zien singel en dubbel, in combinatie met mountainbike cassettes met 42 tanden. Banden met een breedte van 36 tot 45 mm en zowel 650B als standaard 700C wielen. Elke gravel bike heeft wel een drop handelbaar, dit lijkt op een racefiets, maar de variaties zijn eindeloos en wijken enorm af van het standaard racestuur. De meeste sturen hebben een flare-out, dit wil zeggen dat het uiteinde van het sturen verder naar buiten liggen tot een race stuur. Dergelijke flare-outs komen we tegen van 8 tot 30 graden. Ook de drop en reach van dergelijke sturen is veel compacter dan een traditioneel race stuur. Hierdoor is het veel aangenamer om gedurende langere periodes in de beugels te rijden en geeft de klare meer controle tijdens technische off-road afdalingen.


Kortom een mooie ontwikkeling en zeker in onze lage landen zijn veel mtb routes perfect met een gravel bike te rijden. Bovendien rijd je met een gravel bike ook perfect op de weg in b.v. de winter periode. Het heeft mij alvast aangezet om een gravel bike te bouwen en ik heb zo'n vermoeden dat deze fiets de nieuwe favoriet gaat worden.


Reacties

04 nov. 2018
Bram
Vet ding!