Fixed Gear Racing

De laatste weken van het wielerseizoen had ik een paar extra wedstrijden aan mijn planning toegevoegd. Niet zomaar wedstrijden, fixed gear crits. En de eerste reactie die ik kreeg van iedereen waar ik het aan vertelde was; “Is dat niet gevaarlijk?”

Het antwoord op die vraag is “Ja en Nee”. Ik zal even kort uitleggen wat fixed gear racing is. Eigenlijk ga je met een baanfiets de weg op. De wedstrijden zijn gewoon op een afgesloten parcours net als bij wielercriteriums. Maar op een baanfiets zitten geen remmen, maar één versnelling en je moet door blijven trappen. Je kan wel vaart verminderen door tegendruk te geven op je pedalen, maar meer dan dat gaat niet. Een valpartij kan je proberen te voorkomen door goed te sturen, tegendruk te geven als je te hard gaat en niet te veel risico te nemen. Maar het blijft een wedstrijd en iedereen gaat natuurlijk voor de winst. Dus het is gevaarlijk als je niet zeker bent van jezelf en je fietskwaliteiten en als jijzelf of andere rijder zich niet aan de regels houdt.

Fgr4

De mensen die mij kennen, dachten waarschijnlijk als eerste; “Wat moet Lise nou weer bij het fixed gear?”. Nou ik kan daar een prachtig antwoord op geven. De sport is nog niet zo groot en dat maakt het leuk. In Nederland is er een competitie genaamd NL Crit Series, zij organiseren de races en het is elke keer weer een spektakel. Anders dan het gewone wielrennen is dat het racen serieus wordt genomen, maar zodra je de fiets af stapt, het een grote familie is. Iedereen kent elkaar en als je elkaar nog niet kent, dan is er altijd ruimte voor een praatje. Het publiek is enthousiast en de wedstrijd blijft spannend omdat het maar van korte duur is. Daarnaast is er ook een competitie genaamd Red Hook Crits, zij organiseren wedstrijden over de hele wereld. Samen met je team en andere racers die je kent van bijvoorbeeld de NL Crit Series reis je af naar verschillende plaatsen zoals Brooklyn of Milaan om daar een weekend te racen en veel plezier te hebben. Juist de toegankelijkheid van de sport en de sfeer tijdens de wedstrijden maken het makkelijk en leuk om deel te nemen aan de mooiste wedstrijden over de hele wereld!

Fgr1

Voor mij begon de eerste wedstrijd bij de NL Crit Series in Amsterdam, Ortelius. Ik had een prachtige fiets, onder de fixed gear rijders de Golden Dasia genoemd, geleend van een kennis om te kijken of het iets voor mij was. Zo zenuwachtig als ik was ging ik naar Amsterdam voor mijn eerste wedstrijd. Eenmaal daar was het al meteen gezellig. Midden in een woonwijk van Amsterdam was het parcours uitgezet. Om het parcours heen waren activiteiten voor kinderen en je kon er bier en burgers halen. Ik had nog niet eerder op de fiets gereden, kort gezegd geen tijd voor gemaakt. Dus voor de wedstrijd begon had ik 10 minuten om op het parcours rondjes te rijden. Het voelde goed en merkte dat ik snel was gewend aan de fiets. Daar stond ik dan, aan de start in Amsterdam. Zenuwen gierden door mijn lijf want ik wist niet wat ik moest verwachten. Ik dacht nog bij mezelf, het is maar voor de fun. Helaas vloog na 1 ronde mijn ketting er af, beginnersfoutje denk ik. Gelukkig niet gevallen en uit de wedstrijd gestapt. Maar na dat ene rondje had ik wel beslist dat ik het nog een keer ging proberen in Rotterdam.

De crit in Rotterdam was op een wielerbaan met leuke bochten waar je hard door heen kan. Na de kettingblunder met de Golden Dasia kreeg ik een aanbod om op een andere, super kleurige fiets te rijden. Dus met mijn nieuwe fiets ging ik knallen! Ik wilde vooral kijken hoe de wedstrijd er aan toe ging, maar het voelde ontzettend lekker. Uiteindelijk op een 6e plek over de finish gekomen! Maar nu moest ik het toch echt geloven, ik vond het zo leuk dat ik mezelf ook had ingeschreven voor de Red Hook Crit in Milaan, Italië.

Fgr

En daar ging ik dan, in het vliegtuig naar Milaan. Het laatste fietsweekend van mijn seizoen. Het was nog een keer tijd om te gaan knallen. Anders dan de andere crits bestond deze wedstrijd uit een heat en een finale. In de heat moest ik zo goed mogelijk finishen om een goede startplek voor de finale te bemachtigen. Het was regenachtig en het parcours was spek glad, bij de voorrondes van de mannen waren al een hoop valpartijen geweest en vallen wilde ik echt niet. Vanaf de start zat ik al goed vooraan, telkens haalde ik dames in en schoof ik plekjes op. In de laatste ronde voor de finish vielen er twee dames voor mij in de bocht. Gelukkig wist ik de bocht goed door te sturen en kon ik al sprintend naar de finish. Ik was super tevreden en had de 11e plek behaald. Dat betekende dat ik op rij 7 mocht startten tijdens de finale. De finale was pas ‘s avonds dus ik had genoeg tijd om uit te rusten van de 1e heat en mezelf voor te bereiden op de finale. Het was super donker, gelukkig was het parcours verlicht met straatlantaarns. Mijn start was weer snel en ik zat meteen vooraan. Echter was de snelheid zo hoog dat ik na een tijdje mijn plek verloor en langzaam wat plekken naar achteren schoof. Ik heb geprobeerd om mijn plek zo lang mogelijk vol te houden. Het leek net een game waar ik in zat en waar af en toe rensters mij voorbij schoten, een soort tunnelvisie. Het publiek was zo luid, ik heb nog nooit zo veel support langs de kant zien staan! Dat gaf me echt een boost, zo gaaf! Ik merkte dat ik op een gegeven moment mijn plekje te pakken had en heb nog gesprint bij de finish. En jawel hoor de 24e plaats was voor mij!

Natuurlijk blijf ik volgend seizoen gewoon wielrennen op de weg, maar wanneer ik tijd heb plan ik zeker een fixed gear race in mijn schema!

Fgr2

photos by:
Casey Steffens, Mauro Bordin, Nicolas Farmine, Bertjefred


Reacties

18 okt. 2018
Jaap van dijk
Super leuk nieuwe uitdagingen Succes