Een moeilijke beslissing

Na de marathon Eindhoven heb ik even weinig van me laten horen. Het was een vrij bewogen periode zonder zelf hard te lopen, ook nam ik een van de moeilijkste beslissingen ooit.

We gaan even terug naar oudjaarsavond 2009 tijdens een regionaal wegwedstrijdje. De betreffende wedstrijd was de Sylvesterloop in Elsloo (lb). Een relatief kleinschalig loopevenement maar een prestigestrijd tussen de Limburgse wedstrijdlopers. Net voetballer af stond ik als 17-jarig broekie aan de start met als doel de winst grijpen op de 5km. Vlak voor de start hoorde ik dat Paul Hagedoren ook de 5km zou lopen. Ik wist nog niet veel van atletiek maar dat ‘Hagedoren’ een toploper was wist ik. Na het startschot kon ik 4900m aanklampen alvorens ik in de eindsprint verloor in 15’55’’ om 15’53’’. Blij met mijn tijd, doch balend van het verlies was dit het begin van iets heel erg moois.

Geweldige jaren

Na de wedstrijd hield ik contact met Paul. We gingen samen trainen en Paul liep in maart zijn laatste hardloopwedstijd. Hij ging zich richten op het trainerschap en werd al snel mijn trainer. Ik ontwikkelde me als loper onder de hoede van Paul. Hij overtuigde me al vroeg voor mijn passie te kiezen, de marathon. Ik heb onder de hoede van Paul en in een mooie loopgroep geweldige jaren beleefd en ben hiervoor ontzettend dankbaar. De afgelopen maanden schoot me vaak door het hoofd dat het misschien tijd werd voor iets anders. Een frisse wind, misschien een nieuwe impuls. De lange en goede samenwerking maakten het nemen van deze beslissing uitermate moeilijk.

Een sprong in het diepe...

Vlak na de marathon hakte ik de knoop door, ik ging een sprong in het diepe doen. Tijdens mijn marathonvoorbereiding trainde ik vaak met Patrick Stitzinger, een van Limburg beste lopers van de laatste tijd. We konden goed met elkaar opschieten en na de marathon besloten we de handen in elkaar te slaan en wat meer samen te gaan trainen. Ik ging het gesprek aan met Michel van de Wall, dit klikte en hij is nu mijn nieuwe trainer. Komende periode zullen in het teken staan van gewenning aan het nieuwe schema en opbouw.

Maasmarathon

Een dikke 'dankjewel'!

Na de marathon heb ik voetklachten overgehouden. Wellicht hebben deze ook de vroege kramp veroorzaakt tijdens de marathon zelf. Hierdoor heb ik meer rust moeten nemen dan gepland. Inmiddels ben ik langzaam weer op aan het bouwen en ben ik blij dat ik weer kan hardlopen. Gretig ben ik om weer fit te worden en te knallen tijdens wedstrijden! Ik wil deze blog afsluiten met een dikke dankjewel naar loopteam LTPH, trainer Paul en assistent Albert voor de trainingen samen en de lol! Tot snel tijdens wedstrijden!


Reacties