De dag waarop alles klopte

Grofweg 3 maanden had ik toegewerkt naar dit moment op zondag 20 oktober 2019 om 09:30 in het Olympisch stadion in Amsterdam. Alles was verlopen zoals gepland, ik was er helemaal klaar voor! Vol vertrouwen stond ik aan de start.

De dag voor de wedstijd hoorde ik tijdens de technical meeting dat de Afrikaanse dames op een schema van 2.21’00’’ zouden vertrekken (3.20’ per kilometer). Drie hazen zouden tot ver in de wedstrijd meegaan om het tempo aan te voeren. Dit klonk als muziek in mijn oren. Mijn doel was onder 2.22’00’’ te lopen, wat een persoonlijk record zou betekenen van dik 2 minuten. In overleg met mijn trainer Michel van de Wall besloot ik dus de dag erop deze groep te volgen. Tevens was de Amsterdam marathon het Nederlands Kampioenschap. Dat was aanvankelijk voor mij bijzaak, een persoonlijk record was het doel!

Om 5.15 ging de wekker en ik ging meteen even een frisse neus halen buiten zodat ik goed wakker werd. Daarna de bidons inleveren en om 6.00 zat ik aan het vezelarme ontbijt (witte boterhamen met jam). Om 7.30 vertrok de bus al vanaf het atletenhotel naar het Olympisch stadion. In de catacombe konden we nog heel even relaxen voor we los mochten.

We stonden opgesteld op de kunststof baan toen het startschot klonk. Het was even dringen tijdens de eerste kilometer, maar al snel koos ik positie in een grote groep. De hazen waren behoorlijk op dreef waardoor we de eerste 5km veel te hard doorkwamen. Ik panikeerde niet, want het liep erg makkelijk. Nadat de hazen een reprimande kregen van een manager op een motor, pasten ze het tempo aan het beoogde schema aan.

Screenshot 20191030 180916

Ondertussen dronk ik om de 5km netjes mijn bidon leeg en pakte ik op 15km de eerste gel. Ik zweer bij de Iso Pro red fruit drank en de Super liquid cherry gels van Born superior sportscare. Mijn maag was, in tegenstelling tot Rotterdam dit voorjaar, rustig tijdens de wedstrijd. Toch dacht ik rond 20km even het gevoel te hebben dat de energievoorraad op aan het raken was. Achteraf denk ik dat ik me dit inbeeldde, want als ik daar toen al last van had, zou de eindstreep halen behoorlijk lastig worden..

Halverwege klokte ik 1.10’01’’. Een halve minuut voor op schema dus! Even later zag ik Ronald Schroër, een concurrent voor het NK podium, langs de kant staan. Hij moest helaas uitstappen. Hierdoor waren de kansen op een medaille gestegen. Het gevoel dat dit haalbaar was gaf me een enorme mentale boost. Er liepen nog 2 andere Nederlanders in mijn groep op dat moment, ik was vastberaden het langste dit tempo vol te houden!

De kilometers tikten ondertussen weg. Halverwege de wedstrijd werd er in mijn groep besloten te mikken op een tijd onder de 2.20’00’’. Hierdoor werd het tempo naar het einde toe wat opgeschroefd en begon de groep uit elkaar te vallen. Een voor een moesten lopers lossen. Zo bleef ik samen met mijn Belgische trainingsmakker Jeroen Hendrikx alleen over met de snelste twee Afrikaanse loopsters. Mijn Nederlandse concurrenten waren gelost. Nu volhouden en ik zou het brons kunnen pakken.

Fb Img 1571691555123

Tijdens de laatste 5 kilometer versplinterde de groep verder en stond ik er alleen voor. Voor mijn gevoel zakte mijn tempo wat, maar achteraf bleek dat ik versnelde. Gedurende de laatste kilometers in het Vondelpark werden mijn hamstrings wat stijf, maar ik kon blijven doorlopen. Pas in het Olympisch stadion, 200 meter voor het einde zag ik dat ik onder 2.20’’00 kon duiken. Ik had nog 40 seconden te gaan, dit was in the pocket. Ik perste er nog een sprintje uit en wist te finishen in 2.19’55’’ als derde Nederlander!!

Fb Img 1571689252515

Verbazing en ongeloof maakten zich meester. Van mezelf maar ook van mijn familie op de tribune. Een geweldige PR, een tijd die ik nu nog niet tot de mogelijkheden rekende. Deze dag waarop alles klopte vergeet ik nooit meer, mijn eerste NK medaille én de eerste keer onder de 2.20’00’’!

Fb Img 1571687844361

Inmiddels heb ik nieuwe doelen gesteld en kan ik niet wachten weer hard te gaan werken aan verbetering van mijn tijden!

Foto's: Bjorn Parée en Erik van Leeuwen


Reacties