Becoming A Born Legend (2)

Mathias Bruyneel werd in juni een echte Born Legend. "Zoals zoveel evenementen in coronatijd werd ook de Baloise Belgium Tour afgeschaft. Dankzij de organisatie en 12 enthousiaste kopmannen en kopvrouwen kon er echter toch een virtuele tour gereden worden.Tijdens de lockdown periode zocht ik al naar nieuwe leuke uitdagingen om niet te vervallen in eentonige solorides. Woensdag 10 juni: mijn eerste rit."

20200613 113311

Ik werd toegewezen aan de kopman Laurens de Vreese, profrenner bij Astana. Aangezien ik een fulltime baan heb moet ik het doordeweeks meestal stellen met een afterwork ride van ongeveer 2 uur, waarin ik met de mountainbike gemiddeld 50 á 60 kilometer af kan leggen. Op woensdag reed ik 58 kilometer, op donderdag waren dit er 50 en op vrijdag 48. Alle hens aan dek op zaterdag dus. Ik had een tocht gepland van minstens 125 kilometer. Hiermee kon ik het team vooruit helpen en kon ik de Strava challenge van FuturumShop voltooien. Eerst had ik het idee om vanuit mijn vertrekbasis Waregem af te zakken naar de Vlaamse Ardennen en hoogtemeters te malen tot ik de pre-race briefing zag van mijn kopman. Laurens deed echter een oproep aan zijn knechten om op zaterdag af te zakken naar taverne Melle Rose Place in Melle waar hij aanwezig zou zijn om ons een hart onder de riem te steken. Daardoor veranderde ik mijn plannen en zocht ik mountainbikeroutes die tussen Waregem en Melle gelegen zijn.

Na wat zoekwerk kwam ik uit op de combinatie groene lus Kruisem, de groene lus Gavere en de rode lus Merelbeke. Om 8.40 uur vertrok ik van huis richting Kruisem. Mijn benen voelden goed aan dankzij mijn stevige ontbijt. Het idee was om telkens de helft van de lussen te rijden en op de terugweg de andere helft. Na een tijdje begon ik aan de lus van Gavere, maar vanaf hier was het onbekend terrein voor mij. Ik vond een offroad stukje weg tussen weides waar paarden graasden. Ideaal voor een eerste stop om iets te eten en te drinken! Daar werd ik gezelschap gehouden door een mooi paard, dat tot mijn verbazing zeer tam was. Ik kon hem zelfs aaien. Samen waren we goed voor minstens 2pk. Ik had een Bitesize Crunch mee om te eten en bood het laatste stukje aan mijn nieuwe vriend aan, die het smakelijk naar binnen werkte.

20200613 111558

Mijn oldschool gps Garmin Edge 800 bracht mij verder tot in Merelbeke, waar ik aangenaam verrast werd door de vele gravel paadjes en de mooie omgeving. Ik wist toen al dat ik hier eens terug zou komen. Ik kwam aan bij Kasteel van Bueren en wilde hier een foto van maken. Ik heb een trucje waarbij je de helm onder je pedaal plaatst zodat je fiets zelfstandig rechtop blijft staan. Nadat ik de foto genomen had en verder wilde fietsen rook ik een onfris luchtje. Na wat zoeken merkte ik dat ik mijn helm in een hondendrol gelegd had! Vlug schoonmaken met wat lang gras liet de geur al snel verdwijnen.

Ik kwam aan in het centrum van Melle waar ik op een mooi groot blauw gebouw met roze olifanten op de gevel stuitte. Het bleek de brouwerij van het bier Delirium. Twee straten verder kwam ik aan op het dorpsplein waar mijn teamleader Laurens zich had gepositioneerd in een tentje. Hij zat lekker in de schaduw terwijl hij op de rollen kilometers aan het sprokkelen was. Wat mij verbaasde was dat Laurens mijn fiets herkende van eerdere posts op Instagram waarin ik hem getagd had. Tijdens de leuke babbel merkte ik op dat de omgeving heel mooi was om te mountainbiken en dat ik zeker terug zou komen, waarop Laurens me vroeg om hem dit te laten weten zodat we eens samen konden fietsen. Ieder teamlid ontving een gesigneerde drinkbus van Astana en kon zijn bidons bijvullen in de taverne. Na nog een foto met de teamleader ging ik weer op pad om de mountainbike lussen af te werken richting huis. Op de terugweg kwam ik tussen de uitgestrekte velden de ene na de andere bunker tegen. Nieuwsgierig als ik ben stapte ik van mijn fiets af. Ik nam een kijkje in een bunker om even stil te staan bij hoe het geweest moest zijn in oorlogstijd.

20200613 124059

Door het warme weer was ik snel door mijn eten en drinken heen. Gelukkig was ik al snel terug in Kruisem, waar een goede vriend en tevens mijn vaste mountainbike buddy woont. Door een examen kon hij die ochtend helaas niet met me mee. Onverwachts belde ik bij hem aan om wat water te vragen. Ik kreeg zelfs nog meer want hij had een eclair over die ik natuurlijk met gemak soldaat maakte. Met dat stukje extra energie kon ik de laatste kilometers afwerken. Na 6.20 uur onderweg te zijn geweest kwam ik thuis aan, ik had in totaal 127,63 kilometer gereden. Mijn op één na langste rit op de mountainbike! De gemiddelde snelheid was 24,7 kilometer per uur, hoger dan ik verwacht had.

Via de volgende link kun je deze rit bekijken in Strava: https://strava.app.link/FZdUS7UbH7.
Ons team behaalde uiteindelijk de derde plaats, na Team Remco en Team Oliver. Met deze uitslag ben ik zeer tevreden. Op naar het volgende fietsavontuur!


Reacties