Balgevoel

Wist je dat brulapen die het hardst kunnen schreeuwen, de kleinste ballen hebben? Dat las ik in een studie uit 2015. De onderzoekers linkten deze observatie aan de sociale structuur waarin de brulapen leefden. In een harem, waarbij een mannetje met meerdere vrouwen paart, bleken mannetjes grote tongbeenderen, maar kleine testikels te hebben. Met hun luide stemgeluid konden ze vrouwtjes lokken en concurrenten verjagen. In een gemeenschap met meerdere mannetjes waren de mannelijke tongbeenderen beduidend kleiner. Daarentegen speelde de testikelgrootte een belangrijkere rol bij het aantrekken van vrouwtjes. [1]

Lege vaten

Ook al vertaalt deze data zich niet direct naar menselijke versierstrategieën, de studie bevestigt een niet onbekend fenomeen: Empty barrels make the most noise. Hetzelfde geldt in de sport, als je het mij vraagt. Neem een doorsnee schaatsmarathon: Ik rijd in de weg, mijn ijzer raakt de scheen van degene achter me of ik weiger het gat naar de kopgroep dicht te rijden. ‘Hé!’ hoor ik achter me. Soms word ik terecht – en dankbaar – op mijn fout gewezen door een ervaren rijdster. Vaker gaat het echter nergens over en zijn het vermoeide dames die er nog een laatste wanhoopskreet eruit persen of een poging doen tot intimideren. De spreekwoordelijke barrels zouden wat mij betreft net zo goed slaan op de energievoorraden van de schreeuwende atlete of haar adaptatievermogen.

Tennissers en bodybuilders

Schreeuwers vind je overigens in elke sport. Denk maar aan kreunende tennissers of bodybuilders die een zwaar gewicht proberen te heffen. Bij tennis lijkt het zelfs effect te hebben: onderzoekers hebben aangetoond dat gekreun bij serveren en forehands onder andere de slagsnelheid en -kracht positief beïnvloedde [2]. Een andere studie liet zien dat tevens de balsnelheid van fore- en backhands toenam bij gekreun [3]. Bij bodybuilders spelen de stembanden overigens ook een belangrijke rol bij inspanning. Ze helpen de luchtpijp bij het insluiten van lucht – ook wel de Vasalva-manoeuvre genoemd – wat steun geeft tijdens het gewichtheffen [4]. Het gekreun van bodybuilders, dat ontstaat bij het ontsnappen van de gevangen lucht, bleek echter, in tegenstelling tot bij tennis, niet de prestatie van de sporters te verbeteren [5]. Ongeacht deze tegenstrijdige observaties, toonde een recente studie aan dat de meeste atleten, van verschillende disciplines, wel gelóven dat het gebruik van stembanden tijdens inspanning de sportprestaties verhoogt [6]. Wellicht is deze mentale motivatie al voldoende om geluid te maken tijdens het sporten.

Effect op de tegenstander

Voor mij rest nog de vraag: welk effect heeft het geschreeuw op mij, als tegenstander? Hoe zou ik moeten reageren op een extreem vocale concurrente? Meestal antwoord ik met een mompelend excuus. Onnodig eigenlijk, want ik rij mijn eigen lijnen, we dragen niet voor niets scheenbeschermers en mijn ploeggenote zit toevallig vaak in de kopgroep. Dus probeer ik me niet te laten intimideren door de herrieschopper. Ik mag dan wel niet de stembanden hebben om terug te schreeuwen, ik heb wel de ballen om mijn mannetje te blijven staan.

Meer lezen?

1. Dunn et al., 2015, Current Biology 25(21), p. 2839–2844
2. O’Connell DG et al., 2014, Journal of Strength and Conditioning Research, 28(12) p.3469–3475
3. Callison et al. 2014, Journal of Strength and Conditioning Research, 28(7), p. 1915–1919
4. Stemple et al., 2000, Clinical Voice Pathology: Theory and Management, p. 381
5. Morales Z et al., 1999, Perceptual and Motor Skills, 89(1), p. 233–234
6. Davis et al., 2016, Journal of Voice, 30(5), p. 639.e11-639.e16


Reacties