361km op je MTB, hoe begin je daar in godsnaam aan?

Je hoort het meer en meer... mensen zijn niet langer bezig met competitie maar zoeken steeds vaker extreme uitdagingen voor zichzelf.

Tot wat ben ik of is mijn lichaam in staat? Ook ik zocht naar zo'n extreme uitdaging, mijn eigen grenzen verleggen. Naast een drukke baan en dito gezinsleven een extreem doel stellen waarvan je omgeving en je gezond verstand eigenlijk zeggen dat het 'abnormaal' is. Dat klinkt als een echte uitdaging! Mijn uitdaging zou een MTB race worden in Zuid-Afrika. Een MTB race met slechts 1 etappe maar dan wel eentje van maar liefst 361km. De 36One MTB Challenge. In deze monsterlijke afstand zou ik ook maar liefst 5800 hoogtemeters moeten gaan overbruggen. Daarbij komt nog dat de race om 18:00 uur start waardoor je de eerste 12 uur van de race in het donker op je fiets doorbrengt.

De maanden vooraf stonden vooral in het teken van een gedegen voorbereiding. Maar hoe begin je hier aan? Aan de gangbare trainingsthema's voor 100 of 150km had ik niet veel bleek al snel. Voor mezelf had ik wel reeds uitgemaakt dat finishen mijn ultieme doel was, timing was secundair al moest en zou ik natuurlijk wel binnen de tijdslimiet van 36 uur over de streep komen, of liefst binnen de 24 uur of... Je kent het wel ;-)

Uren op de fiets waren dus fundamenteel. Ik zou immers 20 uur of meer op de fiets zitten of misschien wel 24 of 28?... De twijfel en onzekerheid sloegen dan ook met enige regelmaat toe. Is dit wel te doen? haal ik de finish wel?

Tijdens mijn voorbereiding probeerde ik vooral lange ritten te maken waarbij ik niet zozeer met mijn snelheid bezig was, maar met de uren op de fiets. Ritjes van 5 uur transformeerden langzaam maar zeker naar langere ritten van 8, 9 of 10 uur waarbij ik ook zoveel mogelijk hoogtemeters probeerde mee te pikken. Daarnaast heb ik veel zogenaamde 'core stability' oefeningen gedaan om met name mijn (onder)rug en nekspieren te versterken. Dit zou me met name ten goede komen tijdens de lange eentonige houding op de fiets. Bovendien zou de rit voor 98% offroad zijn dus ook het terrein zou veel eisen van mijn (onder)rug.

Eten en drinken was natuurlijk ook een zeer groot aandachtspunt, wat blijf je eten en drinken tijdens zo'n lange periode op de fiets? Maar ook een enorm punt van twijfel, daar ik in de race afhankelijk zou zijn van de aangeboden drank en voeding op de checkpoints. Je wilt immers geen buikkrampen van één of andere gel die je nooit eerder gebruikte. Wat voor mij goed gewerkt heeft is sportvoeding afwisselen met gewone voeding. Dus een mix van enerzijds mijn eigen energie gels en repen afgewisseld met de normale voeding op de checkpoints; bananen, peperkoek of zelfs de met zout bestrooide halve aardappels in de schil. Ook qua drank heb ik mijn eigen sportdrank afgewisseld met een cola-water mix die ik liet mengen op de checkpoints.

Uiteindelijk heb ik de 362,8km uitgereden in 18 uur en 25 minuten. De lange trainingen en het bijna dwangmatig blijven eten en drinken tijdens de rit hebben me hier doorheen geholpen. Ik heb onderweg massa's rijders zien stranden wegens kramp ten gevolg van te weinig drinken.

Kortom, de capaciteiten en grenzen van je eigen lichaam zullen je verbazen mits je voor een gedegen voorbereiding zorgt en voorafgaand en tijdens de inspanning ook voor een constante aanvoer van energie en vocht blijft zorgen. Echt van cruciaal belang.

PS Voor wie geïnspireerd is... Een bijkomend effect van dit soort uitdagingen: ze zijn verslavend, dus wees gewaarschuwd ;-))

31218597 1370824369728172 8512367886361165824 O 36One Mtb 2018 Route Img 0485 Img 6996 Img 6326 Img 0517 Route Stat 145Ba2Cbb67623Ee68F022883296Bfceff00D4C22D25031D397Cc6832D12A1Dd

Reacties